Chatyń (; ) – dawna wieś i uroczysko na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie łohojskim.
22 marca 1943 roku, w czasie II wojny światowej, Niemcy i ich ukraińscy kolaboranci doszczętnie spalili Chatyń, mordując od 149 do 156 mieszkańców. Masakra ta stała się symbolem zbrodni popełnionych przez niemieckich okupantów na Białorusi. Od 1965 roku w Chatyniu funkcjonuje miejsce pamięci z kompleksem monumentalnych pomników, które upamiętniają zarówno ofiary popełnionej tam zbrodni, jak i mieszkańców innych białoruskich wsi zniszczonych podczas pacyfikacji niemieckich w latach 1941–1944.
Historia Do 1943 roku Pierwsze wzmianki o Chatyniu pochodzą z połowy XVI wieku. Wieś nosiła wtedy nazwę Chotyń i była własnością rodu Tyszkiewiczów. Jej nazwa pochodzi prawdopodobnie od słowa „chata”.
W 1794 roku w Chatyniu konsekrowano unicką cerkiew pod wezwaniem Narodzenia Bogarodzicy. W 1839 roku została ona przejęta przez duchowieństwo prawosławne i przemianowana na cerkiew Narodzenia Przenajświętszej Bogarodzicy.
W drugiej połowie XIX wieku wieś należała pod względem administracyjnym do powiatu borysowskiego (drugi stan policyjny – łohojski, trzeci okręg sądowy – ziębiński).