Józef Franciszek Sapieha herbu Lis (ur. 1679, zm. 11 kwietnia 1744 w Pratulinie) – podskarbi nadworny litewski od 1713, komisarz pełnomocny w konfederacji dzikowskiej 1734 rokuKonfederacja Generalna Stanów Koronnych y Wielkiego Xięztwa Litewskiego na walnym zieźdźie w Dźikowie pod Sandomierzem postanowiona dnia V miesiąca Listopada. Roku Pańskiego MDCC.XXXIV, brak paginacji., kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Był synem Franciszka Stefana, bratem Jana Kazimierza i Jerzego Felicjana. Wiosną 1697 posłował na sejm, po czym wyruszył w podróż edukacyjną po Europie. W 1697 studiował w Grazu, a w latach następnych w Rzymie, Florencji, Wenecji, przebywał także w Bawarii, Francji, Holandii, Hiszpanii i Turcji - w Konstantynopolu. Do kraju powrócił w 1701.
Z pewnym wahaniem poparł w 1706 r. Stanisława Leszczyńskiego, od którego otrzymał rangę generała majora wojsk litewskich (w 1708). Po powrocie Augusta II w 1709 godność tę utracił. Ze względu na ugodową postawę i pragnienie Augusta II zjednania sobie rodu Sapiehów szybko ją odzyskał (1710), a w 1713 został podskarbim nadwornym litewskim. W 1717 otrzymał Order Orła Białego.