thumb|300px|Smok chiński Smok chiński (w języku kantońskim: Lùhng; jap.: ryū, lub tatsu 龍/竜; kor.: yong 용; taj.: mungkorn มังกรจีน; wiet.: rồng) – stwór z chińskiej mitologii, z której trafił do innych kultur Azji Wschodniej, czasami nazywany na Zachodzie „smokiem orientalnym”.
Zazwyczaj przedstawiany jako długie, wężopodobne stworzenie z wielkimi szponami, jest od dawna silnie zakorzenionym w folklorze i sztuce Chin symbolem mocy przynoszącej szczęście. Personifikuje też koncepcję yang, jego domeną jest pogoda, postrzegany jest jako władca deszczu i w ogóle wody. Wielu Chińczyków używa terminu „Potomkowie Smoka” jako swej identyfikacji etnicznej.
Smok jest niekiedy używany w kulturze Zachodu jako symbol narodowy Chin. Jednakże sami Chińczycy, zarówno z ChRL jak i Republiki Chińskiej na Tajwanie niezmiernie rzadko używają symbolu smoka w takim charakterze. Dzieje się tak z dwóch powodów. thumb|125px|Flaga chińska ze smokiem z czasów dynastii Qing. Po pierwsze, smok był symbolem chińskiego cesarza i był przedstawiony na chińskiej fladze pod koniec panowania dynastii Qing. Te monarchistyczne powiązania są niezgodne z ideologiami współczesnej ChRL. Po drugie, smok ma budzić agresywne i wojenne skojarzenia, których rząd Chińskiej Republiki Ludowej stara się unikać.