Warszawę, potem od listopada 1937 w Urzędzie Wojewódzkim w Nowogródku.
II wojna światowa W kampanii wrześniowej 1939 nie został zmobilizowany. Po agresji Armii Czerwonej na Polskę wraz z wojewodą i rodziną wyjechał na Łotwę, tam internowany w Siguldzie. Po zwolnieniu, przez Szwecję dotarł do Francji, 1 grudnia 1939 w Parthenay wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych. Od 1 kwietnia 1940 w obozie w Sables d’Or. Po klęsce Francji w czerwcu 1940 ewakuowany z St. Brienne do Falamouth (Wielka Brytania). 1 lipca wstąpił do PSZ pod dowództwem brytyjskim. Od 2 sierpnia 1940 przydzielony jako adiutant 12 batalionu kadrowego strzelców 4 Brygady Kadrowej Strzelców, późniejszej 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej dowodzonej przez płk. Stanisława Sosabowskiego.
Zgłosił się do służby w okupowanej Polsce. Przeszkolony na kursach specjalnych dla kandydatów na cichociemnych, m.in. dywersyjno–strzeleckim (STS 25, Inverlochy), spadochronowym, strzeleckim, łączności, i in. Zaprzysiężony na rotę ZWZ/AK 10 listopada 1941 w Oddziale VI (Specjalnym) Sztabu Naczelnego Wodza. Planowany na 29 grudnia 1941 skok do Polski wstrzymano wskutek sprzeciwu Stanisława Kota, Stanisława Mikołajczyka oraz gen. Władysława Sikorskiego, w związku z pełnionymi wcześniej funkcjami w administracji państwowej.