Burleska była szczególnie popularna w okresie kina niemego i funkcjonowała już w jego najwcześniejszym okresie, istniała dalej w okresie kształtowania się pełnometrażowego filmu fabularnego (1908–1915), a w czasach rozkwitu kina niemego weszła w lata świetności, zanikając po roku 1927 wraz z upowszechnieniem się filmu dźwiękowego. Przed rokiem 1914 gatunek ten rozwijał się równolegle w Stanach Zjednoczonych i w Europie, jednak od wybuchu I wojny światowej istniała już tylko burleska amerykańska. Po roku 1915 zaczęła się wyłaniać nowa odmiana burleski, tzw. komedia komików, bazująca nie na zespołowych gagach, a raczej na indywidualności charakterystycznego odtwórcy roli. Powstanie komedii komików wynikało przede wszystkim z wydłużenia się metrażu filmów oraz powstania systemu gwiazd. Do jej szczególnie znanych twórców zaliczyć można Charliego Chaplina, Macka Sennetta, Bustera Keatona, Fatty’ego Arbuckle, Pata i Patachona.