Charakterystyka ta przeniknęła do większości przedstawień Teacha w dziełach kultury popularnej.
Według opisu Johnsona Teach, aby wyglądać groźniej, wiązał swój zarost w supły i warkocze, przywiązywał doń wstążki, czy podkładał ogień pod swój kapelusz. Miało to na celu wzbudzić lęk u napotkanych żeglarzy i skłonić ich do poddania się bez walki.
We wspomnianej pracy General History Johnson opisuje Teacha jako osobę charyzmatyczną, lecz nieprzewidywalną. Pirat ten nakazał przykładowo zapalić w ładowni swojego statku siarkę, a w toksycznym dymie wytrzymał najdłużej z całej załogi. Miał również bez przyczyny postrzelić w nogę jednego ze swoich oficerów, Israela Handsa, tłumacząc ten czyn tym, że musi „co jakiś czas przypominać załodze, kim jest”.
Czarnobrody prowadził prywatny dziennik, który stanowi, choć zachowały się nieliczne jego fragmenty, jedno ze źródeł dla badań nad jego biografią.
Elementem amerykańskiego folkloru stał się, szukany na próżno, legendarny skarb Czarnobrodego (największy pojedynczy łup, szacowany na sumę 325 tysięcy ówczesnych funtów szterlingów), istnienie którego podawane jest jednak przez historyków w wątpliwość. W latach 90.