W 1921 został starszym asystentem w Katedrze Chemii Lekarskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego, dwa lata później powierzono mu stanowisko kierownika Zakładu Farmacji Stosowanej Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1926 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Studium Farmaceutycznego, w 1930 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego. 6 listopada 1939 aresztowany wraz z innymi profesorami UJ przez Gestapo w ramach Sonderaktion KrakauKrótki biogram ze zdjęciem. Początkowo był więziony w Krakowie i Wrocławiu, a następnie przetransportowany do Sachsenhausen. 8 lutego 1940 został zwolniony z obozu i powrócił do Krakowa, gdzie znalazł zatrudnienie jako doradca, a następnie kierownik działu naukowego w fabryce dr. A. Wandera. Po zakończeniu działań wojennych powrócił do pracy w Studium Farmaceutycznym, rok później uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Od 1947 do 1948 pełnił funkcję dziekana Wydziału Farmaceutycznego. Od 1950 przez trzynaście lat był kierownikiem Katedry Farmacji Stosowanej krakowskiej Akademii Medycznej, równocześnie od 1951 do 1952 był kierownikiem Stacji Badania Roślin Leczniczych Komisji Nauk Farmaceutycznych PAU. Od 1955 do 1963 profesor w zakładzie Farmakologii Polskiej Akademii Nauk.
Zmarł w Krakowie.