Po studiach był krótko pracownikiem Ministerstwa Kultury. Od 1990 dziennikarz prasowy i telewizyjny. Pracował w „Życiu Warszawy”, „Życiu”, Redakcji Ekumenicznej TVP, programie informacyjnym Czasy, „Dzienniku Polska-Europa-Świat”. Od 2003 do 2007 był dziennikarzem tygodnika „Wprost” (od kwietnia 2006 do stycznia 2007 szef działu krajowego, później szef działu historia). Od czerwca 2007 do listopada 2012 był reporterem działu krajowego „Rzeczpospolitej”. Po opublikowaniu artykułu Trotyl na wraku tupolewa, który ukazał się w „Rzeczpospolitej” 30 października 2012, został dyscyplinarnie zwolniony przez Zarząd i Radę Nadzorczą spółki Presspublica. W latach 2011–2012 był dziennikarzem tygodnika „Uważam Rze”. Został publicystą na portalach internetowych Niezalezna.pl, „Gazety Polskiej”. Od stycznia 2013 dziennikarz tygodnika „Do Rzeczy”. Od października 2014 do czerwca 2016 prowadził program "Z filmoteki bezpieki" na kanale YouTube Instytutu Pamięci Narodowej.

Specjalizuje się w dziennikarstwie śledczym oraz w tematyce religijnej, politycznej oraz historycznej. Publikował teksty śledcze dotyczące afery Art-B, afery hazardowej (jego artykuł ujawnił sprawę), komunistycznych szpiegów w Watykanie (w tym Tomasza Turowskiego), powstania w getcie warszawskim, Ericha Kocha, w 2015 ujawnił jedną z rozmów z tzw.