W Japonii miejsce Wajroćany jako obiektu czci zajmował stopniowo Budda Amitabha, ale jego spuściznę wciąż można znaleźć w opisanej poniżej japońskiej świątyni Todaiji oraz znajdującym się w niej posągu.
Doktryna W Rygwedzie słowo ‘vairocana’ odnosi się do jasnego i promiennego słońca. Również w języku tybetańskim Wajroćana nazywany jest ‘Namnang’, co oznacza ‘rozświetlający’. To samo znaczenie posiadają chińskie znaki 大日, wchodzące w skład nazwy: ‘Wielkie Słońce’.
Często przedstawia się go z mudrą dharmaćakry. Dharmaćakra oznacza w sanskrycie ‘koło Dharmy’. Mudra ta symbolizuje jeden z najważniejszych momentów w życiu historycznego Buddy – udzielenie pierwszych nauk po osiągnięciu oświecenia w Parku Jeleni w Sarnath. Oznacza ona wprawienie w ruch koła nauk Dharmy.
Wajroćana jest uosobieniem funkcji Buddy jako nauczyciela, bez której nie byłoby buddyzmu ani drogi do oświecenia.
Uważa się, że medytacja na Wajroćanę ma szczególnie skutecznie przekształcać zasłonę ignorancji w mądrość Dharmy.
Ikonografia Wajroćanę opisuje się jako sumę wszystkich Dhjani Buddów, zawierającego wszystkie ich właściwości.