Boliwar – jednostka monetarna Wenezueli. Wewnętrznie oznaczana jest jako Bs. 1 boliwar dzieli się nominalnie na 100 centymów (céntimos).
Historia Boliwar wprowadzony został 31 marca 1879 roku. Zastąpił emitowane w latach 1875–1876 srebrne i złote venezolano. Nazwany został na cześć bohatera narodowego Simóna Bolívara. Pierwsza emisja objęła srebrne monety 1/5 boliwara (20 centymów), 1/2 boliwara (50 centymów, real), 1 boliwar, 2 boliwary, 5 boliwarów (fuerte) oraz złotą monetę 20 boliwarów. Monety wybite zostały przez mennicę w Brukseli. W następnych latach emisja została uzupełniona o monety 5 centymów (puya), 12 1/2 centymów, 25 centymów (medio) oraz w 1886 o 100 boliwarów w złocie. Moneta ta była pierwszą wybitą przez mennicę w Caracas (Casa de la Moneda de Caracas). Od nazwiska pierwszego dyrektora mennicy generała Jacinto Regino Pachano nazywana była popularnie pachano.
Do lat 70. XX wieku boliwar był bardzo stabilną i powszechnie akceptowaną walutą. Później z powodu wysokiej inflacji waluta straciła na wartości. 7 marca 2007 r. Centralny Bank Wenezueli ogłosił denominację boliwara w stosunku 1000:1. Denominacja weszła w życie 1 stycznia 2008, a dla odróżnienia od starego pieniądza, nową walutę nazwano bolívar fuerte. Nazwa obowiązywała do 2009 r.