Później okazało się, że pułkownik Nakagawa, który zorientował się, że jego siły na południu wyspy zostały odcięte (i prawdopodobnie stracone) w wyniku szybkich postępów 5 i 7PMar, zdecydował wycofać siły główne między koralowe, niedostępne wzgórza Umurbrogol na północy, gdzie wcześniej przygotował do obrony naturalne jaskinie i wydrążył kilkadziesiąt nowych.

Tak więc, choć całe południe wyspy było w rękach Amerykanów już na drugi dzień po lądowaniu, dopiero po następnych czterech dniach weszli oni pomiędzy wzgórza, gdzie utknęli na dobre, a straty w pododdziałach rosły z każdą godziną.

Opanowanie wyspy thumb|Bombardowanie wysepki Angaur W związku z tym, że generał Rupertus nie domagał się wsparcia i zapewniał, że sytuacja na Peleliu jest opanowana, admirał Halsey zadecydował, że 81DP zostanie użyta do zajęcia wysepki Angaur, niewielkiego skrawka lądu o powierzchni około 18 km², w większości płaskiego, z kompleksem niewielkich wzgórz na północy.

Atakowały dwa pułki – 321PP i 322PP (323PP pozostawał początkowo w rezerwie) – nie napotykając większego oporu i w ciągu trzech dni zajmując prawie całą wysepkę.