thumb|Bhikkhu Buddhadasa - stworzył podwaliny pod naukę zwaną "socjalizm dhāmmiczny" Socjalizm dhāmmiczny – nazwa wizji „Oświeconego Społeczeństwa” („Społeczeństwa Nibbany”) stworzonej przez tajskiego mnicha bhikkhu Buddhadasę w latach 70., także twórcy szkoły buddyjskiej Suan Mokkh.
Socjalizm dhāmmiczny łączy dwa fakty:
pierwsze - człowiek nieodmiennie jest istotą społeczną, która żyje razem tworząc społeczeństwo, którego podstawą są wzajemne relacje, kooperacja i pomoc w rozwiązywaniu problemów i dukkha (pāli. cierpienie) w codziennym życiu.
drugie - socjalizm może ulec rozkładowi. Podejmowano już różne próby utworzenia socjalizmu i wiele z nich było niewłaściwych, to znaczy: autorytarnych, skorumpowanych i pełnych przemocy. Bhikkhu Buddhadasa naciskał, iż socjalizm musi być ukształtowany przez Dhāmmę (sanskr. Dharma) by był uczciwy, moralny i odżegnywał się od przemocy.
Dhāmmiczny socjalizm ma być systemem odżegnującym się od materializmu, konfliktu klasowego czy rewanżyzmu. Ma on pozostawać w harmonii z Dhāmmą - bazować na urzeczywistnieniu ludzkiej współpracy.
Zadaniem socjalizmu dhāmmicznego jest wyeliminowanie egoizmu społecznego.