Pierwotną przyczyną powstawania społecznych struktur egoizmu jest ignorancja (pāli. avijjā). Twórcy tej nauki konstatują, że dzisiejszym świecie jedną z najpowszechniejszych form ignorancji jest "pseudonauka" lub "scjentyzm". Jest to według nich badanie rzeczywistości z pominięciem jej istotnych elementów. Twierdzą, iż pseudonauka jest redukcjonistyczna - rozbija rzeczy na części zakładając, że rzeczy są niczym więcej jak tylko sumą ich elementów składowych, ignorując holistyczną, zintegrowaną naturę rzeczy, pseudonauka interesuje się wyłącznie fizycznymi zjawiskami jako przyczynami problemów społecznych, ignorując zjawiska bazujące na umyśle, duchowości, etyce i wartościach. Według nich tendencja mechanicystyczna pseudonauki, jej ślepa wiara w postęp, ewolucję i pozytywny rozwój, założenie iż obserwator jest oddzielony od obserwowanego, uprzedmiotowianie i obiektywizacja rzeczywistości - wszystko to zmieniło naukę w pseudonaukę - ignorancję.
Uważają, iż jest możliwe "uleczenie" społeczeństwa z kolektywnej dukkha - dzięki Szlachetnej Dwunastostopniowej Ścieżki (stworzonej na wzór buddyjskiej Szlachetnej Ośmiostopniowej