Okres konspiracji W listopadzie 1939 roku z inicjatywy ówczesnego kpt. dypl. Tadeusza Wojciechowskiego pseudonim „Ryszard”, oficera sztabu Komendy Głównej Organizacji Służba Zwycięstwu Polski, harcmistrz Ludwik Berger (ps. „Goliat”, „Michał”, „Hardy”) – z zawodu aktor, reżyser teatru „Reduta”, i jego przyjaciel por. rez. Zdzisław Dąbski, spośród harcerzy hufca żoliborskiego 14, 16, i 17 drużyny harcerskiej Szarych Szeregów na Żoliborzu, rekrutujących się przeważnie z części uczniów Gimnazjum i Liceum im. księcia Józefa Poniatowskiego oraz grupy podopiecznych „Dziadka” Kazimierza Lisieckiego z „Ogniska” przy ul. Długiej 13. Jeszcze w 1939 roku, „na Sylwestra, złożyli przysięgę na ręce Bergera wychowawcy i podopieczni „Dziadka” Kazimierza Lisieckiego z „Ogniska” przy ul. Długiej 13. Przewodził im ppor. rez. art. z 28 palu Jan Werda ps. „Fater”. Grupa liczyła 3 oficerów rezerwy: Jan Werda „Fater”, ppor. sł st. Zbigniew Kaczmarek „Józwa”, ppor. rez. piech. Bolesław Ługowoj „Sław” i 20 chłopców: najmłodszy, Jerzy Kuziński ps. „Jeż”, miał zaledwie 14 lat (ur. 14.02.1925), Edward Siudek „Czarny” (ur. 20.01.1925), Bogdan Fidziński „Tarzan” zginął 8.08.1944, Czesław Gołaszewski „Sławek” zginął 24.09.1944, Tadeusz Potocki „Tadek” zginął 1.08.1944, Władysław Sasin ps.