Elżbieta de France (fr. Élisabeth de France, Élisabeth de Bourbon, hiszp. Isabel de Borbón; ur. 22 listopada 1602 w Fontainebleau, zm. 6 października 1644 w Madrycie) – królowa Hiszpanii i Portugalii w latach 1621–1644.
Życiorys Urodziła się jako najstarsza córka króla Francji – Henryka IV i jego drugiej żony – Marii Medycejskiej. Była młodszą siostrą króla Ludwika XIII, starszą siostrą: Krystyny Marii – księżnej-regentki Sabaudii, Gastona – księcia Orleanu i Henryki Marii – królowej Anglii. Kiedy miała 8 lat jej ojciec został zamordowany.
Aby zacieśnić stosunki francusko-hiszpańskie jej matka, regentka Maria Medycejska zaaranżowała podwójne małżeństwo między dwoma rodami królewskimi: Elżbieta miała poślubić Filipa Habsburga, następcę tronu Hiszpanii, a siostra Filipa – Anna Maria Habsburżanka miała zostać żoną jej brata Ludwika XIII. Oba śluby per procura odbyły się tego samego dnia – 25 listopada 1615 – Elżbiety i Filipa w Bordeaux, Anny i Ludwika w Burgos. Po ceremoniach doszło do wymiany księżniczek na wyspie na granicznej rzece Bidasoa, gdzie Elżbieta spotkała po raz pierwszy i ostatni Annę Austriacką, z którą będzie później korespondować już jako królowa Hiszpanii.