thumb|Halder (P) w czasie narady sztabowej z Hitlerem, 1940 Franz Halder (ur. 30 czerwca 1884 w Würzburgu, zm. 2 kwietnia 1972 w Aschau im Chiemgau) – niemiecki wojskowy, historyk wojskowości i pisarz, generał pułkownik, szef sztabu generalnego wojsk lądowych (1938–1942), główny planista Wehrmachtu, współtwórca planów operacyjnych przeciwko Polsce, Norwegii, Francji, Wielkiej Brytanii, Jugosławii, Grecji i Związkowi Radzieckiemu, które pozwoliły Niemcom opanować znaczną część Europy. Popadł jednak w konflikt z ingerującym w sprawy wojskowe Hitlerem (m.in. optującym za atakiem na Stalingrad, czemu Halder był przeciwny) i w 1942 został odwołany, a po zamachu 20 lipca osadzony w obozie koncentracyjnym. Uczestnik I i II wojny światowej.
Życiorys Syn generała-majora Maximiliana Haldera, dlatego już zawczasu wytyczono dla niego ścieżkę kariery wojskowej. 14 lipca 1902 wstąpił do bawarskiej armii królewskiej jako podchorąży. Trafił do 3. Bawarskiego Królewskiego Pułku Artylerii Polowej „Prinz Leopold”. Na początku 1903 awansował na stopień chorążego. Potem na jeden rok został odkomenderowany do szkoły wojennej w Monachium. Po odbyciu kursu, 9 marca 1904 awansował na podporucznika. Następne lata spędził w 3. Bawarskim Królewskim Pułku Artylerii Polowej „Prinz Leopold”.