Linia różowa i zielona ilustrują zakresy wartości pola magnetycznego, dla H zmieniającego się od wartości dodatnich do ujemnych (linia różowa) i w kierunku przeciwnym (linia zielona) Przemagnesowanie takiej warstwy zachodzi w polu HEB±HC(1) (Rys. 3). Natomiast warstwa swobodna (F2), przy zaniedbywalnym oddziaływaniu pomiędzy F1 i F2, przemagnesowuje się w polu ±HC(2). Warstwy ferromagnetyczne sprzężone z antyferromagnetycznymi wykazują anizotropię jednozwrotową, gdy: - są nanoszone w zewnętrznym polu magnetycznym, - są wygrzane powyżej temperatury Néela, oznaczanej w literaturze TN (charakterystycznej temperatury, poniżej której występuje zjawisko antyferromagnetyzmu) i schłodzone w obecności zewnętrznego pola magnetycznego.
Zasadę działania zaworu spinowego wyjaśnia rys. 3, na którym pokazano pętle histerezy M(H) i zależności magnetooporowe GMR(H). Na efekt GMR w zaworach spinowych istotny wpływ ma grubość przekładki nieferromagnetycznej (NF). Za gruba warstwa przekładki powoduje zmniejszanie efektu GMR aż do jego zaniku przy niespełnieniu pierwszego z warunków wystąpienia GMR. Natomiast przy zbyt cienkiej przekładce istnieje prawdopodobieństwo powstania magnetycznych „mostków” pomiędzy warstwami F1 i F2, co prowadzi do ferromagnetycznego oddziaływania pomiędzy warstwami F1 i F2.