thumb|Widok na Połoninę Borżawską ze szczytu Wyhorlat (odległość ok. 90 km) Połonina Borżawska (522,22; niekiedy także „Borżawa”; , Połonyna Borżawa) – pasmo górskie na ukraińskim Zakarpaciu. Należy do Beskidów Połonińskich w łańcuchu Zewnętrznych Karpat Wschodnich.
Pasmo Borżawy ma ok. 25 km długości, rozciąga się między doliną Wyczy (dopływu Latoricy) na północnym zachodzie a doliną Riki na południowym wschodzie. Na zachodzie Połonina Borżawska graniczy z Połoniną Równą, na wschodzie – z Połoniną Czerwoną. Na północy oddziela ją od Bieszczadów i Gorganów obniżenie przełęczy Podobec (785 m n.p.m.), wykorzystywane przez Wyczę, Rypinkę (dopływ Riki) i Rikę. Na południu środkowy odcinek doliny Borżawy i dolina Dusynki (dopływu Wyczy) oddzielają Połoninę Borżawską od pasm Bużory i Tupego.
Połonina Borżawska dzieli się na trzy grzbiety: krótki zachodni ze szczytami Temnatyk (1344 m n.p.m.) i Płaj (1334 m n.p.m.), nieco dłuższy południowy ze szczytami Pohar (792 m n.p.m.), Magura (1088 m n.p.m.) i z najwyższym szczytem całego pasma – Stojem (Stohami, 1677 m n.p.m.), wielokrotnie dłuższy od nich grzbiet południowo-wschodni ze szczytami Magura Żydowska (1516 m n.p.m.) i Hrab (1374 m n.p.m.). Grzbiet ten w połowie długości jest przedzielony przełęczą Pryslip (938 m n.p.m.).