Na początku lat 90. firma Opel dostrzegła potrzebę wprowadzenia nowoczesnej, lekkiej i kompaktowej jednostki napędowej, która zastąpiłaby starzejącą się gamę sześciocylindrowych silników rzędowych oferowanych w latach 80. przez Opla. Nowoczesne silniki V6 miały żeliwny blok silnika z głowicami cylindrów ze stopu aluminium. Głowice cylindrów zawierają 4 zawory na cylinder, uruchamiane przez dwa górne wałki rozrządu, napędzane paskiem. Silniki te różniły się od wielu nowoczesnych silników V6 konkurencji tym, że miały kąt cylindra wynoszący 54° stopnie w przeciwieństwie do bardziej konwencjonalnej konfiguracji w innych modelach i markach wynoszącej 60° stopni. Zwiększyło to kompaktowość silników, która była potrzebna, aby umożliwić jego zastosowanie w modelach z napędem na przednie koła, a także w samochodach z napędem na tylne koła. Inne cechy tych silników to wymiennik ciepła olej-woda zamontowany w bloku silnika, system zarządzania silnikiem Bosch Motronic z pełnym sekwencyjnym wtryskiem paliwa, kontrola stuków na każdym rzędzie, bezdystrybutorowy system zapłonu (DIS) i kontrola sondy lambda zamkniętej pętli.