thumb|250px|Żołnierze Frontu Zachodniego Armii Czerwonej, strzelają ze zdobycznego działa 10,5 cm leFH 18 w stronę oddziałów niemieckich. „Czerwona Gwiazda” numer 6, 8 stycznia 1942 roku thumb|250px|Żołnierze Frontu Zachodniego wkraczają do Juchnowa (1942) Front Zachodni (ros. Западный фронт) – wyższy związek operacyjny Armii Czerwonej z okresu II wojny światowej.
Historia Utworzony prawdopodobnie 17 czerwca 1941 roku na bazie dowództwa i jednostek wojskowych Zachodniego Specjalnego Okręgu Wojskowego.
W czasie agresji III Rzeszy na ZSRR jednostki Frontu Zachodniego w składzie: 2 Korpus Strzelecki, 21 Korpus Strzelecki, 44 Korpus Strzelecki, 47 Korpus Strzelecki, 4 Korpus Powietrznodesantowy, 17 Korpus Zmechanizowany i 20 Korpus Zmechanizowany, rozwinięte były na linii: Augustów, Ostrołęka, Brześć, Włodawa. Atakowane były przez niemiecką Grupę Armii „Środek” i część Grupy Armii „Północ”. W pierwszych dniach wojny większość wojsk Frontu została okrążona pod Białymstokiem i Mińskiem (bitwa białostocko-mińska). Całkowicie rozbite zostały 24 dywizje. Na wschód wycofało się tylko 20 dywizji, które poniosły straty od 30 do 90% stanów wyjściowych. Wojska Frontu do 10 lipca 1941 roku zostały odrzucone 600 kilometrów od granicy.