thumb|117px|Janusz Lewandowski, przewodniczący KLD w latach 1990–1991 thumb|117px|Donald Tusk, przewodniczący KLD w latach 1991–1994 Kongres Liberalno-Demokratyczny (KLD) – polska partia polityczna o charakterze liberalnym, działająca w latach 1990–1994.
Historia Powstanie partii KLD wywodził się z Gdańskiego Towarzystwa Społeczno-Gospodarczego „Kongres Liberałów”, nieformalnej organizacji powołanej dwa lata wcześniej, grupującej opozycjonistów z otoczenia Jana Krzysztofa Bieleckiego, Donalda Tuska, Janusza Lewandowskiego i Jacka Merkla, założonej przez działaczy ze środowiska liberalnego skupionych wokół wydawanego w drugim obiegu „Przeglądu Politycznego”. Krajowa konferencja założycielska odbyła się 29 i 30 czerwca 1990, zaś ugrupowanie formalnie zarejestrowano 9 października tego samego roku. Na czele partii stanął Janusz Lewandowski. W wyborach prezydenckich liberałowie wsparli kandydaturę Lecha Wałęsy.
Swój program KLD określił jako „pragmatyczny liberalizm”. Głosił potrzebę prywatyzacji i rozszerzenia zakresu działania wolnego rynku.