Studia w Moskwie Z Łodzi wyjechał do Moskwy, gdzie studiował na Komunistycznym Uniwersytecie Mniejszości Narodowych Zachodu. W latach 1935–1936 był członkiem Sekretariatu Komitetu Centralnego Komunistycznego Związku Młodzieży Polski i sekretarzem Komitetu Warszawskiego. Jednak w czerwcu 1936 roku usunięto go ze stanowiska w Sekretariacie KC KZMP.
Ochotnik w Brygadach Międzynarodowych w Hiszpanii Samowolnie, bez zgody władz partyjnych wyjechał do Hiszpanii ogarniętej wojną domową zasilając szeregi koalicji antyfrankistowskiej. Początkowo walczył w batalionie im. Georgija Dymitrowa. Jako wyróżniający się żołnierz otrzymał oficerski stopień porucznika i został szefem sztabu batalionu im. Jose Palafoxa wchodzącego w skład XIII Brygady im. Jarosława Dąbrowskiego. W październiku 1937 r. awansował na kapitana i został dowódcą batalionu im. Adama Mickiewicza. Doceniony za walki w Estremadurze, został zastępcą dowódcy Brygady im. J. Dąbrowskiego i w trakcie walk nad rzeką Ebro latem 1938 roku otrzymał stopień majora i dowództwo Brygady Międzynarodowej im. Jarosława Dąbrowskiego. Jako jedyny z Polaków walczących w Hiszpanii otrzymał z rąk premiera Hiszpanii – Juana Negrina najwyższe odznaczenie bojowe wojska Republiki Hiszpańskiej – Medal za Dzielność.