Zdobyte wówczas doświadczenie zaprocentowało przy negocjacjach dotyczących tworzenia Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej po II wojnie światowej.
Okres po 1945 roku Lata po zakończeniu II wojny światowej były okresem intensywnych działań ministra Becha na arenie międzynarodowej, ale także w samym Luksemburgu, związanych z propagowaniem przystępowania kraju do nowo powstających organizacji międzynarodowych (ONZ, NATO). Wówczas też rozpoczął się powolny proces integracji w zachodniej części kontynentu europejskiego, którego orędownikiem Joseph Bech był od samego początku. Dzięki jego działaniom Luksemburg nie tylko popierał utworzenie Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, ale także przeforsował propozycję swojej ojczyzny jako miejsca siedziby powstającej organizacji.
W roku 1953 otrzymał dodatkowe możliwości propagowania pro-integracyjnych działań Luksemburga na arenie międzynarodowej poprzez objęcie po raz drugi w swojej karierze stanowiska Premiera Rządu Luksemburga (29 grudnia). Funkcję tę sprawował do 1957 r. Między innymi z jego inicjatywy i pod jego przewodnictwem odbyła się konferencja mesyńska, w wyniku której podpisane zostały Traktaty rzymskie, konstytuujące Europejską Wspólnotę Gospodarczą.