Drapieżnictwo Większość ssaków woli unikać skunksów ze względu na ich behawior obronny. Czasami jednak odnotowuje się skunksy w pokarmie pum, rysi, kojotów, lisów i borsuków, choć nie wiadomo czy jest to wynik polowania, czy znaleziona padlina. Duże ptaki drapieżne puchacz wirginijski i myszołów rdzawosterny systematycznie włączają skunksy do swojej dietyPrange, S., S. Gehrt. 2007. Response of Skunks to a Simulated Increase in Coyote Activity. Journal of Mammalogy, 88/4: 1040-1049.
Rola w ekosystemie Ze względu na znaczny udział owadów w diecie skunksa mogą one utrzymywać równowagę i zwiększać różnorodność w tej grupie zwierząt. Skunksy są jednocześnie wektorami wielu chorób zakaźnych i pasożytów. Są notorycznymi roznosicielami wścieklizny. Mogą również przyczyniać się do rozprzestrzeniania innych chorób, w tym gorączki Q, listeriozy, aspergilozy płuc, grzybicy, duru mysiego, tularemii, choroby Chagasa i psiego parwowirusa.