Zapach słaby. Wysyp zarodników Ochrowy. Cechy mikroskopowe W korze trzonu liczne występują przewody mleczne. Zarodniki szeroko elipsoidalne, o rozmiarach 8,5–12 × 6–9 μm. Powierzchnia brodawkowato-siateczkowata, brodawki stożkowate, średniej wielkości, siateczka bardzo delikatna. Podstawki o rozmiarach 35–50 × 10–12 μm. Cystydy występują licznie, są wrzecionowate, tępo zakończone i mają rozmiar 50–80 × 8–12 μm. Dermatocystyd brak. Gatunki podobne gołąbek płowiejący (Russula decolorans), zwłaszcza formy o żółtych odcieniach. Zawsze jednak mają bardziej pomarańczowy kapelusz i rosną w lasach świerkowych, gołąbek brudnożółty (Russula ochroleuca) nie zmienia barwy na czarniawosiwą i rośnie w lasach iglastych, gołąbek żółciowy (Russula fellea). Ma piekący smak.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Japonii. W polskim piśmiennictwie mykologicznym opisany na licznych stanowiskach. Prawdopodobnie nie jest rzadki.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Rośnie w wilgotnych i ciemnych lasach liściastych z pojedynczymi brzozami lub na podmokłych brzezinach, czasami także na torfowiskach. Owocniki wytwarza od lipca do października.
Znaczenie Grzyb jadalny.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Mykobiota Polski