Pasty jako szczególny rodzaj koagulatów Agregaty powstające w czasie koagulacji tworzą złożone struktury, w których uczestniczy też faza ciągła. Między zagregowanymi cząstkami znajdują się warstewki ośrodka dyspersyjnego. Jeżeli wypełnienie jest lepkie, to cząstek nie można wymieniać między sobą – tak skoagulowane układy koloidalne to tzw. pasty. Gdy w trakcie koagulacji występuje rozrywanie warstewki cieczy, powstaje najpierw styk punktowy, a potem cząstki mogą się łączyć, a materiał stwardnieć. W takich warunkach mogą się też tworzyć wiązania chemiczne między cząstkami fazy rozproszonej co prowadzi do jej żelowania lub powstania materiału całkowicie stałego. Przykładami są cementy, betony, ceramika.
Pasty od struktur kondensacyjnych różnią się własnościami fizycznymi. Pasty ulegają dylatancji, odkształceniom plastycznym i sprężystym (tiksotropia). Struktury kondensacyjne pękają, kruszą się, ich struktura nie jest odnawialna jak w przypadku past, jednakże mają większą wytrzymałość na działanie sił mechanicznych. Nie ulegają odkształcaniu odwracalnemu.
Zobacz też flokulacja peptyzacja synereza (chemia) Aerofloc
Kategoria:Biofizyka Kategoria:Fizykochemia koloidów