Zachowało się 8 mów łacińskich, których styl potwierdza znajomość autorów antycznych, zwłaszcza Cycerona. Można w nich dostrzec wpływy Seneki, a także autorów greckich, Arystotelesa i Plutarcha. Odwoływał się również do humanistów włoskich. Stojąc na gruncie światopoglądu średniowiecznego, głosił pochwałę ideałów humanistycznych, czego wyrazem był kult formy starożytnych autorów, np. pochwała wymowy „De laudibus et dignitate eloquentiae”. Znając ciężkie położenie chłopów twierdził: Zaprawdę, chłopi uciskani są najcięższą niewolą, gorszą niż niegdyś synowie Izraela w Egipcie przez faraona, gorszą niż zakupieńcy, lub wzięci w bitwie i odprowadzeni do niewoli, dlatego w roku 1447 w mowie powitalnej skierowanej do króla Kazimierza Jagiellończyka, zaapelował o poprawę bytu chłopów w Polsce, używając argumentów:
Oracje Jana z Ludziska dostępne są w zbiorze „Wybór mów staropolskich”.
Jego dalsze losy, po roku 1447 są nieznane. Zmarł prawdopodobnie przed rokiem 1460.