W laternie jako źródło światła zainstalowano aparat Fresnela I klasy.
Dane techniczne Położenie: 53 54·96 N 14 17·05 EZ taką dokładnością i w taki sposób (czyli 53°54,96′ oraz 14°17,05′) podawane są współrzędne w angielskich Spisach Świateł. W polskim Spisie Świateł tom I od 1966 r. jest 53 55.0 oraz 14 17.1 Wysokość wieży: 67,7 m Wysokość światła: 65 m n.p.m.Wiadomości Żeglarskie Nr 41 z 11 października 2013 r. http://www.bhmw.mw.mil.pl/index.php?akcja=Archiwum Zasięg nominalny światła: 25 Mm światło białe, 9 Mm światło czerwone Charakterystyka światła: przerywane, sektorowe światło czerwone: w namiarze 029 – 057°, białe: 057° – 280°029° – R – 057 – W – 280° za: Okres: 5,0 s Światło : 4,0 s Przerwa: 1,0 s
Zmieniacz dwupozycyjny, zawiera dwie nowe żarówki, każda po 1000 W. Świeci tylko jedna z nich a po przepaleniu automatycznie wymieniana jest na drugą, przedtem były żarówki o mocy 4200 W.
Wyposażona w AIS MMSI 2610800
Historia W XVII wieku nie istniała w Świnoujściu jeszcze żadna latarnia, ale jej funkcję pełniło ognisko o dużych rozmiarach palone na wzniesieniu w Chorzelinie. Pierwsza latarnia morska w Świnoujściu powstała w 1805 roku. Stała na głowicy falochronu i zbudowana była z desek i luster.