Jest cylindryczny, u dołu zgrubiały, pełny, w podłużnie fioletowe włókna na beżowym tle (wygląda jakby był cały fioletowy). Miąższ Grubomięsisty, twardy, białawy lub bladokremowy, pod powierzchnią trzonu niekiedy lekko fioletowy, nie zmienia zabarwienia po przekrojeniu. Smak nieznaczny, przyjemny, zapach niewyraźny. Wysyp zarodników Szaroróżowy. Zarodniki o średnicy 7–8 × 4–5 µm, elipsoidalne, lekko brodawkowate, bezbarwne. Gatunki podobne gąsówka fioletowawa (Collybia nuda). Ma fioletowy nie tylko trzon, ale również blaszki i kapelusz, gąsówka brudnofioletowa (Collybia sordida), która jest podobna kształtem i barwą, ale dużo mniejsza (kapelusz ma średnicę do 6 cm), lejkówka szarawa (Clitocybe nebularis). Ma trzon szarawy, blaszki jasnokremowe i jest białawo omszona.
Występowanie W Europie gatunek dość pospolity. W Polsce również jest dość częsty.
Często występuje w towarzystwie pieczarki łąkowej. Rośnie od października do grudnia na łąkach i pastwiskach. W latach, gdy późna jesień jest wilgotna, często masowo, rośnie w szeregach i kręgach (tzw. czarcie kręgi), zawsze poza lasem.
Znaczenie Dobry grzyb jadalny. Nadaje się zwłaszcza do marynowania w occie. Zbierać go mogą jednakże tylko doświadczeni grzybiarze, łatwo bowiem pomylić go z podobnie ubarwionymi, ale trującymi gatunkami zasłonaków.
Przypisy
Kategoria:Clitocybaceae Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Mykobiota Polski