Feudalizm (z lub feudum – lenno) – nazwa określająca ustrój społeczno-gospodarczo-polityczny rozpowszechniony w średniowiecznej Europie, trwający do rewolucji francuskiejEncyklopedia katolicka. Katolicki Uniwersytet Lubelski Lublin 1989, tom V, s.154., uznany za metodę rządzeniaJacek Bartyzel, Bogdan Szlachta, Adam Wielomski, Encyklopedia polityczna. Radom 2007, s.88. opierającą się na systemie hierarchicznej zależności jednostek, z podziałem społeczeństwa na trzy stany: duchowieństwo, rycerstwo i chłopstwoPraca Zbiorowa, Słownik myśli społeczno-politycznej. Bielsko-Biała 2004, s. 144.Praca Zbiorowa, Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa 1973, t. 1, s. 758. oraz władców (książęta, królowie, cesarze, chanowie i sułtanowie). W skład społeczeństwa feudalnej Polski wchodziły: szlachta, duchowieństwo, mieszczanie i chłopiRenata Antosik, Edyta Pustuła, Cezary Tulin, Historia. Vademecum maturalne 2009. Gdynia 2006, s. 174., aczkolwiek systemy o podobnej konstrukcji i działaniu odnaleźć można również w innych okresach i w innych kręgach kulturowych. Również na kontynencie europejskim pewne pozostałości systemu feudalnego odnaleźć można jeszcze dziś. Co więcej, niektóre jego elementy były istotną częścią ustroju ekonomicznego niektórych państw jeszcze w XIX stuleciu.