Historia thumb|Piechota zmotoryzowana w trakcie I wojny światowej thumb|Niemiecka piechota zmotoryzowana w 1935 r. Założeniem powstania piechoty zmotoryzowanej było, aby mogła ona nadążyć za szybko nacierającymi czołgami i ochraniać je przed atakiem przeciwnika. Podczas I wojny światowej pierwsze ataki czołgów, przeprowadzone z powodzeniem, przerywały silnie umocnione linie przeciwnika, spychając go w głąb terytorium. W następstwie szybkiego poruszania się czołgów klasyczna piechota nie nadążała za pojazdami. Pozostawione bez osłony czołgi zaczęły ponosić straty od przeciwnika, który w międzyczasie zdążył ochłonąć lub podciągnąć odwody i natarcie załamywało się.
Piechota, początkowo przewożona ciężarówkami, była w stanie nadążyć za czołgami i w razie potrzeby szybko przyjść im z pomocą. Z drugiej strony nieosłaniane ciężarówki byłyby łatwym celem dla przeciwnika.
Doświadczenia wojenne i rozwój techniki bojowej spowodował powstanie opancerzonych wozów bojowych. Transportery często miały zespoły gąsienic napędowych ułatwiających poruszanie w terenie. Pojazdy te poza funkcją transportową posiadały pancerz, chroniący żołnierzy przed ostrzałem z broni ręcznej i odłamkami granatów.