thumb|Fotograf Joachim Joachimczyk w rozmowie z oficerami batalionu „Sokół”. Z prawej ppor „Goryl” Brunon Wolski w środku kpt „Skała” Alfons Laska. Batalion KB „Sokół” – pododdział Korpusu Bezpieczeństwa, walczący w powstaniu warszawskim w składzie Podobwodu AK Śródmieście Południowe.
Historia batalionu thumb|Tablica upamiętniająca batalion przy ul. Nowogrodzkiej 1/3 Batalion KB „Sokół” został utworzony 1 sierpnia 1944 roku na bazie grupy oficerów i żołnierzy Korpusu Bezpieczeństwa, którzy samodzielnie organizowali odcinek obrony sektora ulic Bracka, Nowogrodzka i Żurawia. Po zbudowaniu wspólnie z mieszkańcami, barykad i odparciu ataku czołgów na ul. Brackiej, rozpoczęto formowanie batalionu.
Początkowo uzbrojenie składało się z 1 pistoletu maszynowego STEN, 2 kb, 1 karabinu „lochel”, kilku pistoletów oraz granatów i butelek z benzyną. Dowództwo batalionu objął rotmistrz Władysław Jan Olszowski ps. „Sokół”. 4 sierpnia batalion liczył ok. 150 żołnierzy, zaś 24 sierpnia 201 żołnierzy. Walczył w Śródmieściu: Bracka, Nowogrodzka, Żurawia, Krucza, Aleje Jerozolimskie, Nowy Świat, Książęca, plac Trzech Krzyży. Od początku oddział podlegał dowódcy odcinka kpt. Władysława Abramowicza ps. „Litwina”, a następnie dowódcy odcinka północnego majorowi Narcyzowi Łopianowskiemu ps. „Sarna”.