1794 Po II rozbiorze Polski ukaz z 23 czerwca 1794 dodawał nowe tereny: gubernia mińska, gubernia mohylewska, gubernia połocka, Mała Rosja: gubernia kijowska, wołyńska, podolska, czernihowska, gubernia Nowogrodzko-Siewierska (później połtawska).
1795 Po III rozbiorze Polski: gubernia wileńska, grodzieńska.
1805–1835 Gubernie litewskie, Kraj Południowo-Zachodni, Białoruś bez terenów wiejskich, Mała Rosja bez terenów wiejskich, gubernia czernihowska, Nowa Rosja bez Mikołajowa i Sewastopola, gubernia kijowska bez Kijowa, Królestwo Polskie. Gubernie bałtyckie zamknięto przed napływem Żydów.
Zabroniono osiedlać się Żydom w terenach wiejskich, w odległości bliższej niż 50 km od zachodniej granicy Królestwa Polskiego.
1836 Gubernia czernihowska, połtawska, taurydzka (Krym), chersońska, besarabska, Wieliż. Kraj Północno-Zachodni (Litwa i Białoruś): gubernia wileńska, kowieńska, grodzieńska, mińska, mohylewska, witebska. Kraj Południowo-Zachodni (Ukraina): gubernia kijowska, wołyńska.
Miasta wyłączone ze strefy osiedlenia: Kijów (ukazem z 2 grudnia 1827), Mikołajów, Sewastopol, Jałta.
Przypisy
Kategoria:Historia Żydów w zaborze rosyjskim Kategoria:Historia Żydów w Polsce Kategoria:Antysemityzm w Rosji i ZSRR