Zasięg wschodniej granicy terytorium Lędzian pokrywa się w znacznym stopniu z wschodnią i południową granicą występowania wcześniejszej kultury przeworskiej i wielbarskiej.
Źródła wymieniające Lędzian Geograf Bawarski (843) – Lendizi – (33) na mapie Konstantyn VII Porfirogeneta (912–959) – Lendzanenoi, Lendzeninoi (λενζανἦνοι, λενζενινοι) Josippon (kronika żydowska, ok. 890–953) – Lz’njn Nestor (XI w., pod datą 981) – Lachy Kinamos (Bizancjum, XI w.) – Lechoi, Λέχων/LechonAntoni Małecki, Lechici w świetle historycznej krytyki, Lwów 1907, s.24 Al-Masudi (kronikarz arabski ok. 940) – Landzaneh)
Znaczenie terytorium Lędzian dla Polski, Rusi i Węgier
Lędzianie jako to plemię, od którego wywodzi się jedna z nazw określających Polaków mają swoje miejsce w polskiej historiografii. Mają też pewne znaczenie jako najdalej wysunięte na wschód plemię zachodniosłowiańskie w kontekście poszukiwanej granicy między etnosami Słowian Zachodnich i Wschodnich.