SZD-30 Pirat – polski szybowiec wyczynowy i szkolno-treningowy konstrukcji drewnianej w układzie grzbietopłata skonstruowany w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsku-Białej. Pierwszy w Polsce szybowiec z usterzeniem typu T.
Historia lewo|mały|Pirat C w locie Polskie szybownictwo w połowie lat sześćdziesiątych potrzebowało szybowca uniwersalnego, dającego możliwość szkolenia, treningu i podstawowego wyczynu. Miał on zastąpić powszechnie używane szybowce SZD-12 Mucha 100, SZD-22 Mucha Standard oraz SZD-8 Jaskółka. thumb|Tablica przyrządów, szybowca Pirat Szefem zespołu konstrukcyjnego został inż. Jerzy Śmielkiewicz i w styczniu 1964 r. ukończono projekt wstępny szybowca, a pod koniec tego samego roku projekt technologiczny. W trakcie prac rozważano możliwość skonstruowania szybowca metalowego ale ostatecznie zdecydowano się na wykonanie konstrukcji w technologii drewnianej. Bardzo wiele uwagi poświęcono zagadnieniu aerodynamiki, co doprowadziło do zastosowania profilu laminarnego Wortmanna FX 61-168 w części centralnej i przechodzącego w FX 60-1261 w części trapezowej. Dobra aerodynamika wynikała również z zastosowania układu grzbietopłata, usterzenia T oraz małego przekroju poprzecznego kadłuba wynoszącego ok. 0,4 m²Andrzej Glass, Tomasz Murawski (praca zbiorowa), Polskie szybowce 1945-2011.