Związek Młodzieży z Dalekiego Wschodu (ZMzDW) – ogólnopolska organizacja społeczna działająca w latach 1929–1939
Związek został założony na Zjeździe jesienią 1928 roku, w lokalu Bursy Polskiego Komitetu Ratunkowego Dzieci Dalekiego Wschodu, w Warszawie przy ul. Niskiej 78. Zorganizowała go najaktywniejsza część byłych wychowanków Zakładu dla Dzieci Syberyjskich w Wejherowie, przy poparciu i pomocy przedstawiciela władz oświatowych w osobie prof.Stefana Łopatto. Bursa ta działała w Warszawie od września 1927 r. i obejmowała opieką starszych wychowanków z wejherowskiego Zakładu dla Dzieci Syberyjskich, które w latach 1919–1923 ewakuowano z obszaru Syberii przez Japonię do Polski. Jego celem była wzajemna pomoc i integracja, praca dla dobra ojczyzny oraz utrzymywanie tradycji syberyjskiej. Przewodniczącym został wybrany wówczas 17-letni Jerzy Strzałkowski. Pełnił tę funkcję nieprzerwanie do wybuchu II wojny światowej. W początkowym okresie działalności Związek liczył jedynie kilkanaście osób (oddziały w Warszawie i Wilnie), ale po kilku latach osiągnął liczebność ponad 600 członków. Powstały oddziały wojewódzkie w Poznaniu, Lwowie, Łodzi, Katowicach, Radomiu i Gdyni, a także koła w Białymstoku, Bydgoszczy i Wejherowie. Pierwszą siedzibą Związku był lokal Rady Szkolnej(kuratorium) m. st. Warszawy przy ul. Królewskiej 23.