thumb|Domniemany zasięg terytorium zamieszkanego przez Glomitów Glomici (Dalemińcy, Thietmar I. 3)błędne Głomacze, S. Rospond, Etnonimy słowiańskie z przyrostkiem -itji, „Poradnik Językowy” 10, 1982, s. 682: odtworzenia – Gołomacze, Dalemińce, Dalemińcy, Dolomici – średniowieczne plemię zachodniosłowiańskie osiadłe między środkową Łabą a Muldą, należące do Serbów łużyckich (Chutici, Neletici, Nizici, Sermunti i Surbi albo Sorabi). Na południu ziemie ich sięgały Gór Kruszcowych. Według Thietmara nazwa plemienia wywodziła się od świętego źródła Głomacz.
Zaliczane do plemion serbskich obok: Niżan, Żytyców, Niziców, Nieletyców, Susłów, Serbiszczów. Na wschód od nich mieszkały inne plemiona słowiańskie z szerszej grupy serbołużyckiej: Milczanie, Łużyczanie, Bieżuńczanie, Zara i Słupianie.
Wspomniani po raz pierwszy w 805, gdy Frankowie najechali ich ziemie, ich książę imieniem Siemił (Semela) został pobity i musiał oddać dwóch synów w charakterze zakładników: Et ibi pugnaverunt contra regem eorum nomine Semela, et vicerunt eum, et ille dedit duos filios eius pro fidelitate (Chronicon Moissiacense)Henryk Łowmiański, Początki Polski, t. V, Warszawa 1973, s. 238..