John Cochrane (ur. 4 lutego 1798, zm. 2 marca 1878 w Londynie) – szkocki prawnik, mistrz szachowy, żyjący w Anglii.
Życiorys W lecie 1815 roku Cochrane był drugim oficerem na brytyjskim statku Bellerophon, którym Napoleon Bonaparte odbył swoją ostatnią podróż na Wyspę Świętej Heleny. W 1821 roku Cochrane odwiedził Paryż, gdzie został pokonany przez francuskich mistrzów Alexandre'a Deschapelles'a i Louisa de la Bourdonnais. Rok później opublikował Treatise on the Game of Chess (Traktat o grze w szachy).
W 1824 roku był liderem londyńskiej drużyny w korespondencyjnym meczu przeciwko Edynburgowi. Ponieważ musiał wyjechać do Indii, podyktował swoim kolegom początek partii: 1. e4 e5 2. Sf3 Sc6 3. d4. Bez wsparcia Cochrane'a londyńczycy przegrali partię i byli zdegustowani wyborem dziwnego otwarcia. Szkotom z Edynburga otwarcie spodobało się. W następnej partii zagrali tak, jak Anglicy w poprzedniej i tę partię również wygrali (jak i cały mecz 3½ - 2½). Od tego czasu otwarcie to nosi nazwę partii szkockiej (chociaż było znane wcześniej, co najmniej od 1750 roku).
W latach czterdziestych XIX wieku Cochrane rozegrał setki towarzyskich partii z Howardem Stauntonem, z których prawie sto jest znanych dzięki zachowanym zapisom.