W tej sytuacji cesarz przywrócił obydwu plemionom dawną wysokość trybutu.
Jeziercy zachowali odrębność etniczną i osadniczą do XII wieku. Ich terytorium było wydzielone administracyjnie jako χώρα των εθνικων (chōra tōn etnikōn). Mieli własnego księcia (duksa), którego jednak wyznaczał strateg temy, obowiązek płacenia trybutu i udziału w działaniach wojennych.
Po upadku Konstantynopola (1204) zostali podbici przez krzyżowców francuskich, zachowując jednak swą organizację plemienną. Kres ich niezależności położył najazd turecki w XV wieku.
Zobacz też Słowianie Milingowie Majnoci
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sklawinowie