Marian Jan Steifer (ur. 9 sierpnia 1889 w Wołoskiej Wsi, zm. prawdopodobnie w 1945 w Budapeszcie) – pułkownik dyplomowany saperów Wojska Polskiego, przedstawiciel WP Internowanego w Królestwie Węgier podczas II wojny światowej, doktor nauk prawnych, działacz społeczny i sportowy.
Młodość Urodził się w Wołoskiej Wsi, w ówczesnym powiecie dolińskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Tomasza, administratora majątku rumuńskiej rodziny Steiberów, i Bronisławy z Makanów. Pierwsze 8 lat spędził w Krynicy, aby następnie w 1897 przeprowadzić się do Lwowa. Tam Steifer uczęszczał do III Gimnazjum im. Franciszka Józefa, a także działał w organizacjach sportowych, m.in. w klubach piłkarskich Lechia i Pogoń, której był członkiem założycielem. Pomagał także od 1911 w organizacji i szkoleniu sekcji futbolowej warszawskiej Polonii. Przez wiele lat grał na pozycji bramkarza. W latach 1904–07 działał w tajnej młodzieżówce niepodległościowej. Po zdaniu matury w 1908 roku rozpoczął studia na Wydziale Geodezji Szkoły Politechnicznej we Lwowie, aby dwa lata później przenieść się na Wydział Prawa Uniwersytetu Lwowskiego.