thumb|100px|Rysunek 1: Uproszczona struktura pasmowa ferromagnetyka thumb|300px|Rysunek 2: Oznaczenia kątów pomiędzy wektorami pola magnetycznego namagnesowania i prądu elektrycznego względem osi łatwej EA (easy axis) thumb|300px|Rysunek 3: Składowa namagnesowania w kierunku pola magnetycznego cienkiej warstwy ferromagnetycznej z anizotropią jednoosiową w płaszczyźnie warstwy mierzona dla pola magnetycznego skierowanego zgodnie z osią łatwą: (a) i prostopadle do osi łatwej (b) Magnetoopór anizotropowy (ang. anisotropic magneto resistance, AMR), zwany także anomalią zjawiska magnetorezystancyjnego – zjawisko występujące w metalach i stopach ferromagnetycznych, objawiające się zmianą oporności pod wpływem zmiany orientacji namagnesowania materiału względem kierunku płynącego przez niego prądu. Zjawisko to charakteryzuje się tym, że zmiany oporu elektrycznego zachodzą w znacznie mniejszych natężeniach pola magnetycznego, niż ma to miejsce w przypadku zwyczajnego magnetooporu. Największe obserwowane amplitudy efektu AMR sięgają 50% w niskich temperaturach. W głowicach odczytu informacji wykonywanych z najczęściej stosowanego materiału, tj. permaloju (Fe80Ni20) efekt AMR w temperaturze pokojowej osiąga wartości zbliżone do 4%.