Kiedy zostanie przyłożone zewnętrzne pole magnetyczne wzdłuż osi trudnej (kierunek y) namagnesowanie cienkiej warstwy zmieniać się będzie zgodnie z rysunkiem 3 i spełniona będzie zależność: dla
Opór magnetorezystora z rysunku 4 zgodnie wynosi:
ponieważ to: dla
Z powyższego wyrażenia wynika, że dla warstwy ferromagnetyka, w której ε = 0 i Θ = 90° magnetoopór jest kwadratową funkcją pola magnetycznego w zakresie pól –HK ≤ H ≤HK. W formie graficznej zależność tę przedstawiono na rys. 5.
thumb|300px|Rysunek 5: Anizotropowy efekt magnetooporowy. Zależność R(H) dla cienkiej warstwy ferromagnetyka, w której prąd płynie wzdłuż osi łatwej, a pole magnetyczne skierowane prostopadle do niej. RII i R┴ są odpowiednio wartościami oporu, gdy namagnesowanie jest równoległe i prostopadłe do kierunku prądu thumb|300px|Rysunek 6: Charakterystyki magnetorezystora dla różnych wartości kąta pomiędzy kierunkiem prądu a osią łatwą (ε)