1 Dywizja Pancerna () – związek taktyczny Armii Stanów Zjednoczonych, bazująca w w stanie Teksas.
Historia Dywizja została sformowana 15 lipca 1940 na bazie 7 Brygady Kawalerii. Jej chrztem bojowym był udział w operacji Torch. Następnie dywizja walczyła w Afryce Północnej, gdzie wzięła udział w ostatecznym rozbiciu sił niemieckich w Tunezji w maju 1943. Po kilku miesiącach reorganizacji w Maroku dywizja została przewieziona do Włoch i wyładowana w Neapolu w październiku 1943. Swój szlak bojowy zakończyła w dolinie Padu. Po zakończeniu wojny została przebazowana do Niemiec, gdzie służyła w siłach okupacyjnych. Na wiosnę 1946 wróciła do Stanów Zjednoczonych i tam została rozwiązana.
Po wybuchu wojny koreańskiej dywizja została reaktywowana 7 marca 1951 w Fort Hood w stanie Teksas, w ramach programu rozbudowy armii wobec narastającego napięcia z ZSRR. Po kilku latach w Teksasie, w 1956 dywizja została przebazowana do Fort Polk w stanie Luizjana. Podczas kryzysu kubańskiego dywizja była wysłana do portów w południowych stanach USA, by móc wziąć udział w ewentualnej inwazji na Kubę. Pododdziały dywizji brały udział w wojnie wietnamskiej. Jedna z brygad wzięła udział w przywróceniu porządku publicznego w czasie zamieszek ulicznych w Chicago.