Historia Wieś założona na prawie wołoskim w XV wieku. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1494 i mówi, że wtedy wieś była własnością królewską. W 1565 przeszła dożywotnio w ręce Zofii Drohojowskiej. thumb|left|Łodzinka Dolna. Pieczęć wsi. 1876 W połowie XIX wieku wieś Łodzinka została podzielona na Łodzinkę Dolną i Górną. Po podziale Łodzinka Dolna należała do rodziny Tyszkowskich. W połowie XIX wieku właścicielami posiadłości tabularnej w Łodzince Górnej byli Antoni i Józef Tyszkowscy. Pod koniec XIX wieku działała tutaj huta szkła, zamknięta w 1917. Pozostała po niej nazwa przysiółka Huta Łodzińska.

12 września 1939 na wzgórzach otaczających Łodzinkę toczyły się ciężkie walki polsko-niemieckie.

W 1946 większość mieszkańców wysiedlono na Ukrainę.

W latach 1975–1998 należała do województwa przemyskiego.

Demografia Dane podane dla Łodzinki Dolnej wraz z Łodzinką Górną. 1785 – 125 grekokatolików, 50 rzymskich katolików, 13 żydów 1840 – 236 grekokatolików 1859 – 287 grekokatolików 1879 – 326 grekokatolików 1899 – 431 grekokatolików 1926 – 495 grekokatolików 1938 – 256