Antoni Stankiewicz (ur. 1 października 1935 w Oleszczenicach, zm. 4 stycznia 2021 w Rzymie) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor prawa kanonicznego i prawa cywilnego (rzymskiego), biskup, dziekan Trybunału Roty Rzymskiej w latach 2004–2012.
Życiorys Urodził się 1 października 1935 w Oleszczenicach na Wileńszczyźnie w rodzinie Wincentego i Bronisławy z domu Puchalskiej. W 1945, po zakończeniu II wojny światowej, jego rodzina osiadła w Jemiołowie. Kształcił się w Niższym Seminarium Duchownym w Słupsku, a egzamin dojrzałości złożył w 1951 w trybie eksternistycznym. Studia filozoficzno-teologiczne odbył w Wyższym Seminarium Duchownym w Gorzowie Wielkopolskim. Na prezbitera wyświęcił go 20 grudnia 1958 w katedrze gorzowskiej biskup Wilhelm Pluta. Inkardynowany został do administratury apostolskiej w Gorzowie Wielkopolskim. W 1956 rozpoczął studia w zakresie prawa kanonicznego na Wydziale Prawa Kanonicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, które od 1957 kontynuował na Wydziale Prawa Kanonicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, uzyskując tam w 1961 doktorat na podstawie dysertacji Sędziowie w beatyfikacyjnym przewodzie na terenie diecezji.