Franciszek de Paula Pisztek, czes. František Pištěk (ur. 6 kwietnia 1786 w Prčicach, zm. 1 lutego 1846 we Lwowie) – czeski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy praski w latach 1824–1832, biskup diecezjalny tarnowski w latach 1832–1836, arcybiskup metropolita lwowski i prymas Galicji i Lodomerii w latach 1836–1846.
Życiorys Studiował w Pradze. W 1808 przyjął święcenia kapłańskie. Był proboszczem w Přešticach, a także kanonikiem i wikariuszem kapitulnym diecezji praskiej.
27 września 1824 został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji praskiej ze stolicą tytularną Azotus (biskupstwo Cezarea Nadmorska w Palestynie).
24 lutego 1832 został przeniesiony na biskupa diecezjalnego diecezji tarnowskiej. Ingres do katedry tarnowskiej odbył 10 czerwca 1832. Położył duże zasługi dla rozwoju praktyk rekolekcji kapłańskich w diecezji, dbał o seminarium duchowne. Sprowadził do pracy w diecezji tarnowskiej wielu duchownych czeskich.