W 1865 r. przeniósł produkcję do nowego zakładu przy ulicy SzpitalnejPolacy z wyboru, Wedel, Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej.. Rozwinął zakład, unowocześnił produkcję i rozszerzył asortyment. Aby to osiągnąć, sprzedał cukiernię przy ulicy Miodowej w Warszawie cukiernikowi Janowi Wróblewskiemu i przeniósł przedsiębiorstwo do wybudowanej w 1893 r. oficyny kamienicy przy ul. Szpitalnej 8. Kamienicę w 1869 r. kupił od Karoliny Guzowskiej Karol Wedel. Tabliczki czekolady zaczęły być oznaczone faksymile E. Wedla, które stało się znakiem towarowym.
W 1908 r. partnerem spółki został jego syn Jan Wedel (1874–1960), a firma zmieniła nazwę na E. Wedel i Syn. Po jego śmierci zarząd przejęła Eugenia Wedel, a po jej śmierci syn Jan.
Angażował się w działalność społeczną. W 1872 r. wraz z innymi właścicielami warszawskich cukierni postulował powołanie Zgromadzenia Cukierników m.st. Warszawy. Założono je w 1892 r. Organizowało szkolenia zawodowe oraz inicjowało akcje patriotyczne. Wedel zaangażował się w działalność Warszawskiego Towarzystwa Higienicznego.
Uczestniczył w życiu ewangelicko-augusburskiej wspólnoty religijnej w Warszawie. Kilka razy brał udział w wyborach do kolegium parafii. Został do niego wybrany w 1901, 1904, 1907 i 1912 r.