dawniej tę nazwę stosowano tylko w odniesieniu do populacji zamieszkującej Wyżynę Abisyńską. Za podgatunek przepiórki uznawano niekiedy przepiórkę japońską (C. japonica), ale występują one sympatrycznie w Mongolii. Proponowane podgatunki ragonierii (Toskania we Włoszech) i parisii (prawdopodobnie Sardynia) włączono do podgatunku nominatywnego. Podgatunki afrykańskie są niekiedy wydzielane do osobnego gatunku C. africana.
Morfologia mały|lewo|Samica Cechy gatunku Upierzenie płowobrązowe z ciemnobrunatnym wzorem pokrywającym wierzch ciała, głowę i pierś. Wierzch ciała i boki pokryte są białawym kreskowaniem. Samice mają brudnobiałe gardło, u samców występuje czarna plama o zmiennym rozmiarze – niekiedy przypomina jedynie wąski pas. Samce wyróżnia też czarny wąs. W locie zwracają uwagę długie skrzydła. Wymiary średnie Długość ciała 16–20 cm Rozpiętość skrzydeł 32–35 cm Masa ciała: samce 70–140 g, samice 70–155 g
Ekologia i zachowanie Biotop Pola uprawne, pastwiska i łąki;