Od 1586 roku miasto należało do Radziwiłłów. W 1624 roku Jan Albrecht Radziwiłł na mocy zapisu testamentowego ufundował w mieście katolicki kościół pw. Bożego Ciała. Miejscowy zamek dzielił się na Zamek Górny z domem mieszkalnym i świątynią oraz Zamek Dolny o przeznaczeniu gospodarczym. Obie części zamku były otoczone fosą łączącą się z rzeką Horyń. Pod koniec 1648 roku miejscowy wójt Iwan Bagdaszewicz z częścią mieszkańców okolicznych wsi przyłączył się do Powstania Chmielnickiego. W 1649 roku wojewoda trocki Krzysztof Radziwiłł ponownie ufundował kościół katolicki. W trakcie wojny polsko-rosyjskiej we wrześniu 1655 roku miasto zostało spalone, a mieszkańcy wymordowani przez wojska moskiewskie pod dowództwem Dymitra Wołkońskiego, który uprzednio pokonał pod Dawidgródkiem oddziały litewskie.
Miasto magnackie położone było w końcu XVIII wieku w Księstwie Dawidgródzkim w powiecie pińskim województwa brzeskolitewskiegoВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 119..