Romuald Nałęcz-Tymiński (ur. 13 listopada 1905 w Szwendrowie, zm. 29 grudnia 2003 w Toronto) – kontradmirał Marynarki Wojennej, w czasie II wojny światowej dowódca niszczyciela ORP „Ślązak” i krążownika ORP „Conrad”, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Wykształcenie Romuald Nałęcz-Tymiński urodził się 13 listopada 1905 w Szenderowie na Podolu. Po ukończeniu gimnazjum i zdaniu matury w 1924 wstąpił do Unitarnej Szkoły Podchorążych w Warszawie, skąd po roku przeniósł się do toruńskiej Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej. Ukończył Kurs Wychowania Fizycznego (1930) i II Kurs Oficerów Nawigatorów (1936).
Służba w okresie międzywojennym Od otrzymania promocji oficerskiej w 1928 do rozpoczęcia II wojny światowej zajmował we Flocie w Gdyni szereg różnych stanowisk. Początkowo był oficerem flagowym dowódcy dywizjonu ćwiczebnego zaokrętowanym na ORP „Generał Haller”, a w latach 1929–1931 oficerem wachtowym na trałowcach ORP „Mewa” i ORP „Czajka”. Na krótko przeniesiony został na niszczyciel ORP „Wicher”, gdzie pełnił funkcję oficera wachtowego, po czym wyznaczono go na kierownika Samodzielnego Referatu Wychowania Fizycznego Kierownictwa Marynarki Wojennej w Warszawie. W 1935 powrócił do Gdyni na stanowisko komendanta Ośrodka Wyszkolenia Morskiego. Od 1936 do 1937 służył jako zastępca dowódcy okrętu transportowego ORP „Wilia”.